Kur’an’daki en büyük çifte standart ve çelişkilerden biri:
Kuran, Mücadele Suresi 2. ayette şöyle der:
“Sizden hanımlarına zıhar yapanlar bilsinler ki, hanımları onların anneleri değildir. Onların anneleri ancak kendilerini doğuran kadınlardır…”
Yani bir adamın “Sen bana annem gibisin” demesi, karısını gerçekten annesi yapmaz ve ona haram kılmaz deniyor. Çünkü ortada gerçek soy bağı yoktur.
Fakat diğer tarafta Ahzâb 6’ya bakın:
“Peygamber, müminlere kendilerinden daha yakındır. Onun eşleri de müminlerin anneleridir.”
Ehli Sünnet ise bu ayetten, Muhammed’in eşlerinin bütün müminlere ebediyen haram olduğu sonucunu çıkarıyor.
Peki neden?
Zıhar söz konusu olduğunda “annelik” ifadesi soy bağına dayanmadığı için geçersiz sayılıyor; fakat konu Muhammed’in eşleri olunca yine soy bağı olmayan mecazî bir ifade gerçek hukukî hükme dönüştürülüyor.
Aynı mantık bir yerde geçersiz, başka yerde bağlayıcı oluyor.
Bu çifte standart değilse nedir?
Made with AI